De Moederschoot

Referenties



Mijn ervaring met een vroedvrouw aan huis is zeer positief!
De begeleiding die je krijgt is enorm.
Zowel medisch als de tijd die ze neemt om eens echt naar je te luisteren,
want elke zwangere vrouw zit met vragen en onzekerheden. 
Zelfs bij mijn vierde zwangerschap koos ik voor een vroedvrouw aan huis.
Wat een overwinning voor mezelf!
Mijn vorige bevallingen steeds gevraagd voor een epidurale verdoving.
Mijn laatste bevalling zonder epi verlopen!
Zo trots op mezelf!
Zonder de begeleiding van An zou ik dit nooit gedaan hebben! 
Ze geeft je onrechtstreeks meer kracht in je vrouw zijn!
Tijdens mijn zwangerschap kon ik ook steeds op haar rekenen. 
De steun die ik van haar kreeg zal ik altijd met me meedragen!
Een zwangere vrouw heeft nu eenmaal wat meer hormonen in haar lichaam
en wat voelt er nu beter dan een gesprek en begeleiding te krijgen van iemand die begrijpt wat je doormaakt?
Kortom... Een vroedvrouw aan huis is top!

Wendy.



------------------------------------------------------------------------------------------



Dat An, mijn vroedvrouw, na de bevalling aan huis kwam, zorgde voor rust.
Het was het moment van de dag waar ik naar uitkeek!
Zij vertelde me dat ik niet ongerust moest zijn over het gewicht van mijn baby.
En zij stimuleerde me om door te gaan met de borstvoeding als ik me weer eens onzeker voelde.
In alle sereniteit leerde zij mij te vertrouwen op mijn moederinstinct.
Daardoor leerde ik aanvoelen wat mijn baby echt nodig had.
 
Anneleen.



------------------------------------------------------------------------------------------




Al 2 keer hebben we beroep gedaan op An als vroedvrouw.  
Bij de eerste zwangerschap hebben we de prenatale lessen gevolgd.
Als ouders in spe zaten mijn partner en ik met zoveel vragen en onzekerheden
en zochten we naar een houvast voor tijdens de bevalling en erna. 
Ook na de bevalling is An aan huis gekomen om ons te steunen, tips te geven en te begeleiden bij de borstvoeding.
Dankzij de goede begeleiding heb ik een hele tijd kunnen genieten van de borstvoeding en heb ik niet opgegeven als het even moeilijker liep.
Bij de tweede bevalling wilden we zo lang mogelijk thuis blijven. Mede dankzij An kon ik de arbeid doen in een ontspannen sfeer en in mijn eigen omgeving. Dit heeft ervoor gezorgd dat ik zonder verdoving ons dochtertje op de wereld kon brengen. Als moeder geeft je dit zo veel voldoening en kracht.
Ook tijdens de bevalling zelf heeft An ons verder ondersteund. Op deze manier kon dezelfde rustige en ontspannen sfeer gecreëerd worden zoals in onze thuisomgeving. 
Dankzij An heb ik mijn bevalling heel bewust kunnen ervaren en kijk ik er met een warm gevoel naar terug. 
Wij raden een vroedvrouw aan en vooral An om je te begeleiden bij de mooiste momenten in je leven!
Haar spontane en open persoonlijkheid zorgen voor rust.

Nadia.



------------------------------------------------------------------------------------------




De jongste ligt gulzig te drinken aan de borst terwijl de oudste braaf met zijn treintjes speelt. Ik kijk fier naar mijn twee flinke zonen en mijn gedachten dwalen af naar het eerste contact, het begin van hun leven en de aanloop daar naartoe.

Omdat we de informatie die we kregen bij de gynaecoloog en K&G ontoereikend vonden, gingen we bij de eerste zwangerschap op zoek naar iemand die ons beter op de bevalling kon voorbereiden. Toevallig vonden we een folder van de moederschoot waarin de cursus hypnobirthing werd voorgesteld. Enigszins sceptisch schreven we ons in voor de eerste sessie met in ons achterhoofd de gedachte dat we altijd nog konden stoppen als het allemaal te zweverig zou worden.
Die gedachte verdween snel toen we An leerden kennen. Down-to-earth en met veel enthousiasme leerde An ons de technieken voor een natuurlijke en ontspannen bevalling. Daarbovenop kregen we eindelijk de informatie over zwangerschap, geboorte en kraamtijd waar we zo hard naar op zoek waren.

Dankzij de lessen en begeleiding van An had ik vertrouwen in mezelf en durfde ik voluit voor een natuurlijke bevalling zonder pijnbestrijding gaan. Beide keren verliep de geboorte uiterst vlot en zonder verdoving.

Na de geboorte kon ik bij An terecht voor postnatale opvolging en begeleiding bij de borstvoeding. Zij was mijn steun en toeverlaat bij problemen of onzekerheden en daar heb ik enorm veel aan gehad.

Goed begonnen is half gewonnen. An heeft ons goed op weg gezet, nu is het aan ons.


Riet.



------------------------------------------------------------------------------------




4 juli, 01.00 uur, ik voel me ‘raar’.
Ik heb last van wat steekjes en ik ben misselijk.
Ik kan mijn draai in het bed niet vinden en ga maar wat wandelen.
De steken worden heviger… zouden dit nu weeën zijn?
Even denken: ‘wat heeft An me weer allemaal verteld’? Eerst en vooral, rustig te blijven, dat is het belangrijkste; adrenaline doet alles stoppen… maak zoveel mogelijk endorfine aan…
Ik beslis om nog even te luisteren naar de hypnobirthing en de buikademhaling te oefenen. 
Het liefst van al wil ik zolang mogelijk thuis blijven zodat alles serener en rustiger kan verlopen.
Na ​een tijdje ​worden de weeën heviger en erg regelmatig. Tijd om te vert​rekken.
Ik had graag An gebeld, zodat ze alles kon komen controleren en dat ik langer kon thuisblijven. ​Jammer dat ​ze net nu op ​jaarlijks ​verlof is​.​
Aangekomen in het Jessa ziekenhuis blijkt dat ze alles nog vlotter willen laten verlopen en me de vraag stellen om de vliezen te breken… ach ja, doe maar. Dit zal me wel lukken.
De vliezen worden gebroken en…..oooohhhhh jeeeee!!! Wat was dat…. Oh neeeee, ik weet het weer, An heeft me verteld dat de vliezen als kussentjes dienen zodat de weeën minder voelbaar zijn. Waarom heb ik die toch laten breken…. Dit is pijnlijk! De weeën komen erg snel op gang en met serieuze pieken… dit is niet meer uit te houden en vraag bij 6 cm epidurale…
Enkele uurtjes later, 20.45, independance day, beslist zoonlief om op de wereld te komen.
Het mooiste moment uit mijn leven.
We krijgen de tijd om echt van onze zoon te genieten alvorens ze hem gaan wegen en meten.
Heerlijk, het kan eindelijk beginnen.
Onze zoon slaapt uren achter elkaar… tot de dag dat we thuis komen.
Hij begint te huilen maar waarom?  Wat scheelt er met hem? Wil hij eten? Heeft hij een vuile pamper? Wil hij slapen? Wat wil hij eigenlijk? Het is zwaarder dan ik me had ingebeeld. Hij heeft enorme krampen… stampt met zijn beentjes, zwaait met de armpjes en wordt hele tijd rood.
Ten einde raad, bel ik An. Binnen het uur staat ze aan mijn deur en wat gebeurt er… na 5 uur non stop huilen krijgt An hem gesust door met hem in foetushouding op en neer te wiegen…eindelijk even stil.
De dagen die erop volgen zijn zwaar geweest. Hij huilde vaak en lang. Krampen en reflux maakte hem en ons letterlijk en figuurlijk het leven zuur.
Was dit waar ik zo naar heb uitgekeken? Dagen rondlopen met een huilende baby? Een baby die enkel wil slapen als hij op mij ligt en na uren wiegen pas rustig wordt. Een baby die ik met heel mijn lichaam voorzichtig in bed moet leggen om dan na 5 min. terug wakker te schieten…
Waar ben ik aan begonnen? Mijn wereld stond stil. Alles wat er rond mij gebeurd is in de maanden Juli en Augustus heb ik niet geweten. We hebben de eerste maand om de 3 dagen naar An gebeld. Steeds opnieuw kreeg ik goede raad of stond ze aan onze deur om ons uit de nood te helpen.
Na 6 weken verminderde het huilen en zag ik de ‘roze’ wolk toekomen. Hij begon te lachen en te brabbelen…. Ik begon mijn zoon niet enkel meer te zien als een ‘opgave’ maar echt als een blij jongetje.
Intussen is hij 3 maanden, slaapt hij al even goed door, en hebben de uren huilen plaatst gemaakt voor uren lachen en brabbelen. Ik ben dolgelukkig en ik kijk er naar uit als ik hem ’s morgens uit zijn bedje kan halen.  Zonder de steun en raad van An vrees ik dat de zwarte wolk in een zwarte orkaan veranderd zou zijn geworden. Steeds opnieuw heeft An me er doorgetrokken en me zelfvertrouwen gegeven.
Ze heeft me geleerd om op mijn moederinstinct af te gaan en om trachten aan te voelen wat mijn zoon echt nodig heeft.
Ik geniet! 

Bedankt An,
Griet.


-------------------------------------------------------------------------------



Dag An,

ik wilde je even op de hoogte houden: 
ondertussen zijn Bert en ik opnieuw papa en mama geworden van ons dochtertje Olivia.
Ik wilde je toch ook laten weten dat ik opnieuw heel veel aan je cursus heb gehad!
Ik heb op voorhand regelmatig naar de hypnobirthingteksten geluisterd
en me geconcentreerd op het ademen en me ontspannen.
Ik wilde je toch graag even mijn ervaring meegeven....
Jammer genoeg ben ik moeten binnengaan voor een inleiding, (hoge bloeddruk en eiwitten in mijn urine).
We hadden gehoopt dat het niet nodig was, omdat ik al 4cm opening en een ingedaalde baby had.
Maar het is super meegevallen! Ze hebben mijn vliezen gebroken om 8u, en om 11u20 was ze er al!
Vrij snel na het breken van mijn vliezen begon ik al regelmatig harde buiken te krijgen,
maar de monitor registreerde ze niet goed, en gezien ik daar met mijn ogen toe en mijn oortjes in lag, dachten ze (alweer), dat de weeën nog niet op gang waren, dus hebben ze me toch ook nog wat opwekkers bijgegeven.
En toen ging het heel snel, maar blijkbaar was het nog niet duidelijk voor de vroedvrouwen.
Bert heeft mijn weeën moeten timen, en toen hoorde ik de vroedvrouwen opeens tegen hem zeggen 'amai,
was uw vrouw vorige keer ook zo rustig?'.
Tegen dan had ik om de 2 minuten heel lange en heel pijnlijke weeën
en toen ben ik ook heel snel van 6 naar 9 cm gesprongen.
Ze deden vreselijke pijn, en een stuk van mij had echt zoiets van 'hoe ga ik dit volhouden!?'.
 Maar langs de andere kant lukte het me heel goed om op mijn buik te blijven ademen,
me de golven van een zee te visualiseren, bij elke wee te denken 'deze wee komt niet meer terug',
en echt naar onderen te ademen. Ik ben er echt van overtuigd dat het daardoor ook zo snel is gegaan, net als vorige keer. Ook het persen, waar ik vorige keer een beetje een schrik van had gepakt, heb ik deze keer heel bewust meegemaakt.
Ik had mijn angst op voorhand met Ine, mijn vroedvrouw in het ziekenhuis, besproken en ik wist deze keer heel goed wat ik moest voelen.
En het was opnieuw heel pijnlijk, maar ik ben kunnen bevallen zoals ik wilde, (mocht op mijn zij blijven liggen!),
en ik heb Olivia bij het persen in mijn gedachten aangemoedigd en haar echt voelen komen.
Ik kijk met een heel warm gevoel terug op deze bevalling, ik ben echt supercontent.
Ik, en Bert, hebben heel veel complimenten gekregen van de vroedvrouw.
 Ze waren heel verbaasd dat ik zo rustig bevallen was, (zelfs achteraf zeiden andere vroedvrouwen dat ze ervan gehoord hadden), en ze vonden de samenwerking tussen Bert en mij zo mooi.
Ik ben ervan overtuigd dat ik dit zonder jouw cursus nooit zo had gekund, dus ik wil je hier echt voor bedanken!
Het is alleen heel jammer dat ik hier met andere vrouwen niet over kan praten...
 Als ik erover wil vertellen en zeg dat ik bewust geen epi heb genomen, gaan ze direct in de verdediging: 'ja, maar jij had een heel snelle bevalling, jij had een makkelijke bevalling, ik had dit of dat en daarom moest ik wel epi nemen,....'. 
Terwijl ik ervan overtuigd ben dat ik net door deze methode sneller bevallen ben.
En ik vind het ook niet leuk als ze zeggen dat ik een gemakkelijke bevalling heb gehad, want eerlijk is eerlijk,
ik heb geleerd met de pijn om te gaan, maar ik heb wel beide keren serieus pijn gehad.
Maar blijkbaar is epi in deze maatschappij zo ingeburgerd dat je zelfs niet over andere mogelijkheden mag praten,
zelfs niet met andere vrouwen. Heel jammer dat ik deze ervaring niet met anderen kan delen,
dat bijna niemand hiervoor openstaat....
Bon, een heel opstel, ik hoop dat je het niet erg vindt dat ik je zo een lang bericht stuur, maar ik wou je toch laten weten dat je cursus wel degelijk resultaat heeft! Nog een dikke merci,groetjes,

Ann.